Kiedy „Pomysł” poprzedza „Działanie”: moje sześciomiesięczne-doświadczenie z PT-141
Prawie wszystkie dostępne na rynku urządzenia poprawiające seksualność mężczyzn wykorzystują podejście hemodynamiczne. Inhibitory PDE5 robią prostą rzecz: rozluźniają mięśnie gładkie, rozszerzają naczynia krwionośne i przygotowują podstawę sprzętową dla „urządzenia”. Problem polega jednak na tym, że jeśli mózg, „główny wyłącznik”, nie jest włączony, przygotowanie sprzętu jest tylko stratą czasu.
Około sześć miesięcy temu zacząłem stosować związek o zupełnie innym mechanizmie działania-PT-141 (nazwa ogólna Bremlanotide). Nie działa na obwodowe naczynia krwionośne, ale raczej jako agonista receptorów melanokortyny (MC3R/MC4R). Mówiąc bardziej dosadnie, próbuje ominąć lokalne krążenie krwi i bezpośrednio atakuje centralny układ nerwowy, który reguluje podniecenie seksualne. Ta logika „od góry do dołu” była głównym powodem, dla którego zdecydowałem się spróbować.
Jeśli chodzi o „czas rozpoczęcia”, od początku popełniłem błąd. Kiedy użyłem go po raz pierwszy, popełniłem błąd, który popełnia prawie każdy początkujący: błędnie oceniłem okno czasowe.
Niektórzy użytkownicy forum wspominali, że zaczyna działać w ciągu 45 minut, ale liczne raporty użytkowników wskazują, że prawdziwe okno działania wynosi od 3 do 4 godzin po wstrzyknięciu. Zgodnie ze zwykłym zrozumieniem podałem lek z godzinnym wyprzedzeniem i choć czułem się doskonale, gdy musiałem zabrać się do pracy, w środku nocy obudziło mnie niewytłumaczalne-zarumienienie twarzy i lekka gorączka. Ta fizjologiczna „myśl” zalała mnie niczym fala, jasna i bezpośrednia, niezwiązana ze stymulacją wizualną czy przepływem krwi; był to po prostu czysty sygnał pochodzący z zakończeń nerwowych.
To doświadczenie jest zgodne z danymi klinicznymi: najczęstszymi działaniami niepożądanymi PT-141 są zaczerwienienie twarzy i nudności, przy czym nudności wystąpiły aż u 40% w badaniu fazy III. Zaczerwienienie skóry jest właśnie oznaką, że lek zaczął oddziaływać na szlak melanokortyny – aktywacja receptora MC1 prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych w skórze.
Dawkowanie: wąska „strefa komfortu” Znalezienie właściwej dawki dla siebie jest najtrudniejszą częścią procesu.
Klinicznie zalecana dawka wynosi 1,75 mg, ale różnice indywidualne są istotne. Odkryłem, że dawka od 0,75 mg do 1 mg to moja „strefa komfortu”-wystarczająca, aby wywołać wyraźnie zauważalny wzrost podniecenia seksualnego, unikając jednocześnie bolesnych reakcji żołądkowo-jelitowych.
Powyżej tego progu było już mniej przyjemnie. Pewnego razu próbowałem zwiększyć dawkę do 1,5 mg i doświadczyłem prawie dwóch godzin dyskomfortu w żołądku, zanim lek zaczął działać; kłębiące się mdłości przyćmiły jakąkolwiek późniejszą przyjemność. To dokładnie potwierdziło obserwacje kliniczne: nudności są dodatnio skorelowane z dawkowaniem i występują najczęściej w ciągu 30 minut od podania, a mediana czasu trwania wynosi około 2,4 godziny. Mówiąc bardziej subtelnie, czas wystąpienia jest nieprzewidywalny-czasami trzy godziny, czasem cztery godziny-co utrudnia dokładne zaplanowanie.
Zmienia coś więcej niż tylko „pragnienie”. Po pewnym czasie użytkowania odkryłem, że zmiany wprowadzone przez PT-141 były bardziej złożone, niż sobie wyobrażałem.
Po pierwsze, naprawdę stymuluje „proaktywne” pragnienie, które znacznie różni się od stanu „biernego oczekiwania” inhibitorów PDE5. To drugie jest jak napełnienie samochodu gazem, ale samochód sam nie chce odjechać; to pierwsze jest jak ktoś, kto naciśnie w Twojej głowie przycisk startu i sprawi, że będziesz chciał dodać gazu. Jest to związane z jego stymulującym wpływem na receptor MC4.-Aktywacja tego receptora w ośrodkowym układzie nerwowym jest bezpośrednio związana z motywacją seksualną.
Po drugie, godne uwagi są jego „skutki”. Okno działania po pojedynczej dawce jest bardzo długie, do 12 godzin lub nawet dłużej. Oznacza to, że następnego ranka możesz nadal być nienormalnie aktywny. Ten „bardzo długi czas czuwania” ma swoje zalety i wady: z jednej strony przypomina ponowne odkrycie nieświadomego dreszczyku młodości; z drugiej strony ciągłe podekscytowanie może prowadzić do zmęczenia, a nawet do kaca-podobnego do letargu następnego dnia.
Niektóre rzeczy, które należy powiedzieć:
Nie sądzę, że PT-141 nadaje się jako zwykłe „narzędzie ulepszające”. Jego mechanizm sprawia, że przypomina to raczej „interwencję sytuacyjną” – odpowiednią w chwilach, gdy wiadomo, że „ze sprzętem wszystko w porządku, ale oprogramowanie wymaga ponownego uruchomienia”.
Obecnie jest on zatwierdzony wyłącznie przez FDA w Stanach Zjednoczonych w leczeniu zespołu hipoaktywnego popędu seksualnego (HSDD) u kobiet przed menopauzą. Uważa się, że jego stosowanie u mężczyzn jest niezgodne-z zaleceniami i brakuje danych z badań rejestracyjnych III fazy u mężczyzn, które potwierdzałyby jego bezpieczeństwo. Jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy,-w tym przemijający wzrost ciśnienia krwi,-oznacza, że nie jest odpowiedni dla wszystkich, zwłaszcza tych, którzy potrzebują kontroli ciśnienia krwi.
Dla mnie to raczej fizjologiczny eksperyment dotyczący tego, „skąd bierze się pożądanie”. Uświadomiło mi to, że libido nie zależy wyłącznie od poziomu hormonów ani przepływu krwi; szlaki sygnalizacyjne melanokortyny ukryte w ośrodkowym układzie nerwowym są prawdziwym kodem, który kontroluje „chcieć” i „nie chcieć”.